ដែនដីហាមចូល៖ ណតសេនទិណែល " North Sentinel" ដែលជាកោះអាថ៌កំបាំងបំផុតរបស់ពិភពលោក ដែលនៅតែត្រូវបានកាត់ផ្តាច់ចេញពីអរិយធម៌ខាងក្រៅ

 

កោះណតសេនទិណែល (North Sentinel Island)  គឺជាកន្លែងអាថ៌កំបាំង និងឯកោបំផុតមួយនៅក្នុងពិភពលោក ស្ថិតនៅក្នុងក្រុមកោះអាន់ដាម៉ាន់ Andaman ក្នុងឈូងសមុទ្រ Bengal (ក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់ប្រទេសឥណ្ឌា) កោះនេះបានក្លាយជាការនិទានសម្រាប់គ្រោះថ្នាក់របស់វា ហើយទទួលបានរហស្សនាមថា "កន្លែងដែលចូលទៅដល់ពិបាកបំផុតក្នុងពិភពលោក" ពីព្រោះកុលសម្ព័ន្ធដែលរស់នៅលើកោះនេះបានបដិសេធទាំងស្រុងនូវការទាក់ទងជាមួយពិភពខាងក្រៅអស់រយៈពេលរាប់ម៉ឺនឆ្នាំមកហើយ។

ហេតុផល និងរឿងរ៉ាវដែលបានធ្វើឱ្យកោះនេះក្លាយជាតំបន់ហាមឃាត់ទូទាំងពិភពលោក៖

កុលសម្ព័ន្ធសេនទិណែល (The Sentinelese)

ប្រវត្តិដ៏យូរអង្វែង

គេជឿថា ជនជាតិសេនទិណែលដែលមានដើមកំណើតមកពីបុព្វបុរសដំបូងដែលបានធ្វើចំណាកស្រុកពីទ្វីបអាហ្វ្រិក ហើយបានតាំងទីលំនៅនៅលើកោះនេះជាបន្តបន្ទាប់អស់រយៈពេលជាង 60,000 ឆ្នាំ។

 ពួកគេជាកុលសម្ព័ន្ធមានជីវិតពីបុរាណ (Hunter-gatherersអ្នកប្រមាញ់-អ្នកប្រមូលផល) ដែលមិនស្គាល់បច្ចេកវិទ្យា គ្មានសម្លៀកបំពាក់ គ្មានកសិកម្ម និងប្រើភាសាផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ពួកគេដែលគ្មាននរណាម្នាក់នៅក្នុងពិភពលោកយល់នោះទេ។

ពួកគេបដិសេធមិនទទួលភ្ញៀវខាងក្រៅឡើយ រាល់ការប៉ុនប៉ងណាមួយចូលទៅជិតកោះនេះត្រូវជួបប្រទះនឹងព្រួញ និងលំពែង។

 មូលហេតុដែលកោះនេះ... "ហាមឃាត់ និងគ្រោះថ្នាក់"

ហេតុផលសំខាន់បំផុតគឺជនជាតិ សេនទិណែល Sentinel មិនមានភាពស៊ាំនឹងជំងឺដែលអ្នកខាងក្រៅចាត់ទុកថាជារឿងធម្មតា ដូចជាជំងឺផ្តាសាយ ឬជំងឺកញ្ជ្រឹល សូម្បីតែការឆ្លងតិចតួចក៏អាចនាំឱ្យកុលសម្ព័ន្ធទាំងមូលផុតពូជ ដូចដែលបានកើតឡើងចំពោះកុលសម្ព័ន្ធជិតខាងនៅលើកោះអាន់ដាម៉ាន់ ។

 ការការពារអធិបតេយ្យភាពរបស់កុលសម្ព័ន្ធ

រដ្ឋាភិបាលឥណ្ឌាបានប្រកាសតំបន់ជុំវិញកោះនេះជាតំបន់ហាមឃាត់ដែលមានកាំ 5 គីឡូម៉ែត្រសម្រាប់សុវត្ថិភាពរបស់កុលសម្ព័ន្ធ និងអ្នកទេសចរ ដោយច្បាប់តឹងរ៉ឹង និងមានកងទ័ពជើងទឹកចេញល្បាតជាប្រចាំ។

 ព្រឹត្តិការណ៍អំពើហិង្សាក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រ

ក្នុងរយៈពេលជាច្រើនទសវត្សរ៍មកនេះ មានការប៉ុនប៉ងជាច្រើនចូលកោះនេះ ដែលបណ្តាលឱ្យមានសោកនាដកម្មរាល់លើក។

 

សម័យអាណានិគម

កាលពីអតីតកាល អង់គ្លេសបានព្យាយាមចាប់មនុស្សពីកោះនេះ ហើយនាំពួកគេទៅ Port Blair ដើម្បីធ្វការការស្រាវជ្រាវ ប៉ុន្តែនៅទីបំផុតពួកគេបានធ្លាក់ខ្លួនឈឺ និងស្លាប់យ៉ាងឆាប់រហ័ស ដែលបន្សល់ទុករូបភាពអវិជ្ជមានធ្វើអោយអ្នកកោះស្អប់អ្នកខាងក្រៅ។

ក្នុងអំឡុងទសវត្សរ៍ឆ្នាំ 1970 និង 1980 មានកប៉ាល់ដឹកទំនិញជាច្រើនបានជាប់គាំងនៅជិតកោះនេះ កុលសម្ព័ន្ធនេះតែងតែវាយប្រហារមនុស្សនៅលើកប៉ាល់ និងរឹបអូសយកដែកមកធ្វើអាវុធ។

 លោកស្រី Madhumala Chattopadhyay អ្នកជំនាញខាងមនុស្សវិទ្យាជនជាតិឥណ្ឌា(Madhumala Chattopadhyay) គឺជាបុគ្គលសំខាន់បំផុតក្នុងការយល់ដឹងអំពីកុលសម្ព័ន្ធសេនទិណែល។

នៅទសវត្សរ៍ឆ្នាំ 1990 នាងបានដឹកនាំក្រុមមួយក្នុងបេសកកម្ម "មិត្តភាព" ដោយប្រើដូងជាអំណោយដែលដាក់នៅលើឆ្នេរខ្សាច់ដើម្បីបង្ហាញពីសុច្ឆន្ទៈ និងកាត់បន្ថយភាពរឹងរូសរបស់កុលសម្ព័ន្ធ។

នាងគឺជាអ្នកស្រាវជ្រាវស្ត្រីដំបូងគេដែលទទួលបានការទុកទុកចិត្តឱ្យចូលទៅជិត និងប៉ះពាល់អ្នកកោះដោយមិនមានគ្រោះថ្នាក់ ហើយនាងបានកត់ត្រាព័ត៌មានសំខាន់ៗជាច្រើន។

បន្ទាប់ពីគម្រោងរបស់នាង រដ្ឋាភិបាលឥណ្ឌាបានសម្រេចចិត្ត "កាត់ផ្តាច់" ទំនាក់ទំនងជាមួយកោះនេះជាអចិន្ត្រៃយ៍ ដោយគិតថាទោះចេតនាល្អប៉ុណ្ណាក៏ដោយ ក៏ហានិភ័យនៃការនាំជំងឺអាចបំផ្លាញប្រជាជនលើកោះគឺខ្ពស់ពេកមិនអាចទទួលយកបាន។

 នាងគឺជា "អ្នកត្រួសត្រាយផ្លូវ" ដែលបានបង្ហាញថាកុលសម្ព័ន្ធសេនទិណែលអាចទំនាក់ទំនងបាន ប៉ុន្តែនាងក៏ជា "មនុស្សចុងក្រោយ" ដែលត្រូវបានអនុញ្ញាតឱ្យធ្វើដូច្នេះដែរ ពីព្រោះការបញ្ឈប់ទំនាក់ទំនងគឺជាមធ្យោបាយដ៏ល្អបំផុតដើម្បីការពារជីវិតរបស់កុលសម្ព័ន្ធសេនទិណែល។

 ករណីរបស់លោក John Allen Chao (ឆ្នាំ 2018) អ្នកផ្សព្វផ្សាយសាសនាអាមេរិកម្នាក់ដែលបានជួលអ្នកនេសាទក្បែរនោះលួចលាក់ឱ្យដឹកគាត់ទៅកាន់កោះនេះដើម្បីផ្សព្វផ្សាយសាសនា ប៉ុន្តែត្រូវបានសម្លាប់ដោយក្រុមកុលសម្ព័ន្ធសេនទិណែល ដោយព្រួញ និងលំពែង។

មកទល់នេះ អាជ្ញាធរឥណ្ឌាមិនអាចចូលទៅយកសាកសពមកវិញបានទេ ដោយសារតែហានិភ័យខ្ពស់នៃជម្លោះជាមួយអ្នកនៅលើកោះនេះ។

 បច្ចុប្បន្ននេះ កោះណតសេនទិណែល North Sentinel ត្រូវបានទទួលស្គាល់ថាជាសិទ្ធិមនុស្សមូលដ្ឋាន ដោយផ្តល់សិទ្ធិឱ្យពួកគេជ្រើសរើសការរស់នៅក្នុងភាពឯកោ។

អ្នកណាដែលព្យាយាមចូលទៅជិតកោះនេះនឹងប្រឈមមុខនឹងការចោទប្រកាន់ភ្លាមៗក្រោមច្បាប់ឥណ្ឌា។

អ្នកជំនាញមនុស្សវិទ្យាជាច្រើនជឿថា ការមិនជ្រៀតជ្រែកគឺជាមធ្យោបាយដ៏ល្អបំផុតដើម្បីថែរក្សាអរិយធម៌បុរាណចុងក្រោយដែលនៅសេសសល់នៅលើផែនដី។

ទោះបីសព្វថ្ងៃនេះ ទោះបីមានបច្ចេកវិទ្យារូបភាពផ្កាយរណបដែលបង្ហាញយ៉ាងច្បាស់អំពីកោះនេះ តែចំនួនប្រជាជនពិតប្រាកដនៅតែមិនច្បាស់ (ប៉ាន់ស្មានថាមានចន្លោះពី 50 ទៅ 150 នាក់) ហើយកោះនេះនៅតែជា "ទឹកដីហាមឃាត់" ដែលរក្សាអាថ៌កំបាំងរបស់ខ្លួនយ៉ាងតឹងរឹង។

ប្រភព ៖ The Earth